உன் சிரிப்பினில் சிதறும்

உன்
சிரிப்பினில் சிதறும்
சில்லறைகளுக்கு
உண்டா இல்லையா
வரி விலக்கு?
-Boo

எச்சில் தொட்டு

எச்சில் தொட்டு
ஒட்ட வைக்காதே
எந்த அஞ்சல் தலைகளையும்.

உன் இதழ் தொடும்
அந்த தூரத்தில்
மகாத்மாவாய் இருந்தாலும்
மன்னிக்க மறுக்கிறது
மனது.
-Boo

உன் உயிர் சுமந்து வரும்

உன்
உயிர் சுமந்து வரும் கடிதங்களின்
கண்ணீர் கறை படிந்த பக்கங்களில்
நீ எழுதி முடிக்காத
மௌன வார்த்தைகளின்
அர்த்தங்களை மொழிபெயர்த்துக்கொண்டு
நமக்கிடையேயான தூரத்தினை
காற்றினிலேறி கடந்துகொண்டிருக்கிறேன் ...

தென்றலால் உன் கண்ணீர் துடைக்க
மௌவ்வல்கள் முத்தங்களோடு
மாலையில் மலரும்.

அதுவரை காத்திரு...

-Boo

மொட்டவிழ்க்காத மலர்கள்

மொட்டவிழ்க்காத மலர்கள்
சேமித்து வைக்கின்றன
வாசனையை...

பொழிந்திடாத மேகம்
சேமித்து வைக்கிறது
முதல் மழைத்துளியை...

வெள்ளை குளிர்காலம்
சேமித்து வைக்கிறது
வசந்தத்தின் வண்ணங்களை...

தூரிகைகள்
சேமித்து வைக்கின்றன
அழகான ஓவியங்களை...

வாசனையும் மழைத்துளியும்
வண்ணங்களும் ஓவியமும்
பிறக்கும் நொடிகள்
சேமித்து வைத்திருக்கின்றன
முதல் குழந்தை பெற்றெடுக்கும்
தாயின் சந்தோசங்களை....

அதுபோல்
என் முதல் முத்தமும்....
-Boo

ஒற்றை நொடிதான் வித்யாசம்

ஒற்றை நொடிதான் வித்யாசம்
என்றாலும்,
எனதருகில் நிற்கிறவன் கைகளில்
வெற்றிகனி.
என் கண்களில்
தோல்வியின் கண்ணீர்.

-Boo

நீண்டும் ஒடிந்தும்

நீண்டும் ஒடிந்தும்
சேர்ந்தும் பிரிந்தும்
வளைந்தும் நெளிந்தும்
நின்றும் கிடந்தும்
திரிந்தும் பிணைந்தும்
கிடக்கும்
ஒற்றையடிப் பாதைகள் போன்ற
உன் உள்ளங்கை ரேகைகள் மீது
என் விரல்களால்
ஊர்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன்

தயவு செய்து
என்னைத் தொலைத்துவிடு
நான்
வீடு போய்ச் சேரவேண்டும்...

-Boo

உன் வீட்டுக்கு வழி

உன் வீட்டுக்கு
வழி எது என்று கேட்டேன்

போகும் வழியெல்லாம்
புன்னகை
உதிர்த்துவிட்டுப் போகிறேன்
தொடர்ந்து வா
என்கிறாய்

-Boo